Rijk aan ervaring: hoofdredacteur De Gelderlander/De Persdienst; EU-correspondent Brussel; parlementair journalist Den Haag; chef Economie

  1. “Ik lees nooit de boodschap van de directeur in de jaarrapporten. Ik kijk alleen maar naar zijn foto. Als hij te veel glimlacht, is de firma in grote problemen.”
    Michael C Thomsett
    Hoe de OndernemersPartij zichzelf in drie zinnen de das omdoet

    Hoe de OndernemersPartij zichzelf in drie zinnen de das omdoet

    Bij het schrijven van een persbericht gelden een aantal basisregels, min of meer gelijk aan die van een doorsnee nieuwsbericht. Die regels hebben vooral betrekking op het klassieke kwintet 'Wie, wat, waar, wanneer en hoe'.

     

    Veel organisaties hebben van nature de neiging het goede nieuws bovenin te zetten en het slechte nieuws onderin. Ze wijden bij voorbeeld alinea's lang uit over de gestegen omzet, de gegroeide winst en de volle orderportefeuille, om aan het slot schijnbaar achteloos nog even te vermelden dat er een discussie loopt met een concurrent over octrooirechten.

     

    De meeste journalisten zijn gespitst op die werkwijze en pikken feilloos het nieuws uit de laatste alinea. Tien tegen één dat de kop luidt: 'Miljoenenclaim dreigt voor...' . Vanaf dat moment ben je de regie kwijt en moet je maar afwachten hoe het verhaal zich verder ontwikkelt.

     

    De beste plek voor een onwelgevallige mededeling is dan ook het midden van het persbericht, daar waar de aandacht van de journalist van nature even verslapt. Daar loop je de grootste kans onder de journalistieke radar te blijven, terwijl je toch aan je morele of formele publicatieplicht hebt voldaan.

     

    Overheden zoals de Europese Commissie in Brussel worden er wel eens van beticht eenzelfde tactiek te hanteren als ze over een rapport beschikken dat niet salonfähig is. Stop het rapport in een grote stapel andere publicaties en zet de hele boel in één keer online. Met een beetje mazzel kraait er geen haan naar.

     

    Het is natuurlijk wel een vorm van Russische roulette. Als de revolver toevallig afgaat, heb je pech. Verstandiger is het dan ook manmoedig voor de dag te komen met eventuele bittere pillen. Uit principieel én pragmatisch oogpunt. Presenteer het slechte nieuws onomwonden, voor iedereen zichtbaar. Het grote voordeel is dat je de regie in eigen hand houdt en je het hele verhaal kunt vertellen, voorzien van alle nuances.

     

    Pas wel op dat je niet doorschiet. De OndernemersPartij van Hero Brinkman laat deze week prachtig zien hoe het niet moet. Een half jaar geleden kondigde de partij met veel bombarie aan dat het een zwaargewicht had binnengehaald: Dirk Scheringa, van voorheen DSB Bank.  

    Samen zouden Hero (voorheen PVV) en Dirk pal staan voor de ondernemers in dit land en het schip der staat weer op koers brengen.

     

    Dat liep anders. In een korte persverklaring schrijft de Ondernemerspartij: ,,Helaas heeft de OP vandaag afscheid moeten nemen van het lid Dirk Scheringa. Buiten het feit dat betrokkene nimmer aan z’n financiële verplichtingen heeft voldaan, lees contributie heeft betaald, heeft hij op geen enkele wijze het afgelopen half jaar enige bijdrage geleverd aan de OndernemersPartij. Dit in tegenstelling tot hetgeen onderling duidelijk is afgesproken.''

     

    De boosheid en frustratie spatten er vanaf, met een averechts effect tot gevolg. De mededeling handelt weliswaar over Scheringa, maar zegt vooral veel over de gang van zaken binnen de OndernemersPartij. In welgeteld drie zinnen wordt hier het beeld gecreëerd van een partij waar de leden vechtend over straat rollen. Los van elke ideologische koers, bij zo'n partij wil niemand horen.   

     

    30 maart 2016